|
Bevestigingsdienst en Intrededienst ds. Thijs Blok op zondag 7 november 2010
De kerkklokken zijn om half drie al van grote afstand te horen. Er is feest in Nijkerk.
Jubelzangen hoor je door de dikke muren van de Grote Kerk te Nijkerk. De kerk met de witte toren, die je op grote afstand van de A28 en de weg naar Bunschoten-Spakenburg kunt zien.
foto gemaakt door Arjen Gerritsma
Nu geen gedragen klanken, maar blij gezang van mensen die na bijna drie jaar weer een eigen predikant binnen de muren van de gemeente van Nijkerk konden binnenhalen.
Feestelijke was het om in de oude kerk van de Reformatie, die deze middag tot aan de nok toe gevuld was, met elkaar te zingen: ‘Dan wordt de lof van ’s Heren naam bezongen, dan zullen daar de volken juichend staan…’. Het jongerenkoor en de cantorij gaven een extra dimensie aan de gezamenlijke dienst van de GKV Nijkerk West en Oost.
Feestelijk, ook omdat in deze centrale kerk van Nijkerk een stukje oecumene werd beleefd door de talrijke afvaardiging van vele kerkgenootschappen. Tweede voorzitter van de kerkenraad, Hans van Leeuwen, heette onder andere burgemeester Renkema en wethouder Lambooij welkom in deze bijzondere eredienst. Bij zijn toespraak aan het eind van de dienst bleek dat de burgervader zich goed had ingelezen. Hij meende dat de ervaring van ds. Blok door zijn missionaire werk in de Congo hem ongetwijfeld arm en rijk had leren zien wat ‘kerk is’.
Ds. Joost Smit, predikant van Nijkerk Oost en bevestiger van de nieuwe predikant, begon de dienst met de woorden: ‘Groot is Uw trouw…’.
Een aardige geste was dat beide predikanten hun preek hadden gebaseerd op één tekst:
2 Korintiërs 4:7 Maar wij zijn slechts een aarden pot voor deze schat; het moet duidelijk zijn dat onze overweldigende kracht niet van onszelf komt, maar van God. Hierdoor vormde de prediking in deze dienst één geheel. Smit legde de nadruk op de ‘aarden pot’, een kwetsbare kruik van aardewerk. Wij zijn ‘een aarden pot voor deze schat’, wij zijn mensen met beperkingen, tekorten, gewone mensen in al onze kwetsbaarheid en dat noopt tot bescheidenheid en nederigheid. Het behoedt de predikant én gemeente voor valkuilen, zoals bijvoorbeeld ‘te leven voor applaus’ of om de voorganger ‘op een voetstuk te plaatsen’. Jezus Christus centraal stellen: ‘Hij moet groeien, ik minder worden’. De aarden kruik mag vol worden en de gemeente mag zich richten op de schat.
Opvallend was dat de bevestiger zijn collega zonder enige afstandelijkheid aansprak als Thijs. Dienaren van het woord worden in het formulier ‘sterren genoemd in de rechterhand van Christus’. Op de gestelde vragen antwoordde ds. Blok: ‘Ja, met hulp van God’.
Daarna nam Blok het stokje over van Smit door over het vervolg van de tekst uit Korintiërs te preken, ingeleid door de gezongen woorden: ‘Gelovend ga ik, eigen zwakheid voelend. En telkens meer moet ik uw kracht verstaan’. Die kracht die in zwakheid wordt volbracht stond centraal in zijn preek. Verbinding: kwetsbare pot – geweldige kracht van God, omdat duidelijk moet zijn dat de overweldigende kracht die afstraalt van Christus, van God is. Niet van ons. Christus is de stukgeslagen aarden pot (He died for us) en zo de helende kracht van God, Vernieuwer van ons leven (let’s live for Him).
God verbindt ons vandaag als gemeente en predikant aan elkaar. Dat betekent:
a. Durf kwetsbaar te zijn, dienaren van het evangelie voorop.
b. Laat het licht van Christus stralen.
c. Dat alles tot eer van God. De kring om Christus moet groter worden. ‘Zo samen in de dienst te mogen staan’, was de slotbede van ds. Thijs Blok.
Toen ds. Blok zaterdag in de stad liep speelde het carillon van de Grote Kerk: ´en niet één ontglipt zijn oog´.
Een mooie knipoog van boven voor het werk van de nieuwe predikant van Nijkerk-West!
Maria Stoorvogel |
