|
Belijdenis doen?
één van de ‘visjes’
Belijden is doen!
In het jaar 2011 zullen op zondag 29 mei 11 jonge mensen in de GKV van Nijkerk-West belijdenis afleggen van hun geloof.
Een vreugdevolle dag voor hen, hun ouders, familieleden en vrienden. En natuurlijk ook voor de gemeente. Van sommigen van onderstaande namen een kort getuigenis voor deze stap in hun leven.
Eva Aalbers
Crystel Brand
Kris Buist
Karin Dijkstra
Marline Docter
Annedien Gnodde
Ilse van Herwijnen
Eline Meijer-Wieringa
Willy Munniksma
Mariska Veldman
Louise Westendorp
Kiezen voor God heeft grote gevolgen…
één van de ‘visjes’
…niet kiezen ook!
Ds. Thijs Blok heeft in Westwijzer een mooi gedicht laten opnemen voor ouders, die verdriet hebben over hun kind dat ‘er deze keer weer niet bij is’. Kinderen die hun zo dierbaar zijn en toch niet kunnen kiezen voor God, zoals ze dat zelf deden. Ze vragen zich af of ze daar ‘schuld’ aan hebben of tekort geschoten zijn.
Moeten we ons niet allen de vraag stellen: zijn wij hier persoonlijk of als kerk debet aan? Zijn we zelf levende getuigen van Christus? ‘Weten we ons wel echt geroepen om door onze voorbede en voorbeeld de ouders te steunen’, zoals we dat uitspreken na de doop van alle kinderen van de gemeente? Help ik mee dat kinderen van de gemeente groeien in hun geloof?
Moeten wij ouderen niet veel meer getuigen van ‘de hoop die in ons is’, bijvoorbeeld in een één op één gesprek met jongeren? Tot steun van hun ouders.
Troost is er ook te weten dat God zijn kinderen niet loslaat!
Laten we ons op deze zondag verblijden met hen die de keus voor God maakten, maar laten we onszelf ook ‘beproeven’.
Een gedicht voor ons allen van T.v.d. Roest:
Jouw keuze
Hij zei tot hen: Maar gij, wie zegt gij dat ik ben? matteüs 16:15
Het gaat er niet om wat de massa beweert,
maar slechts om wat jij van Mij vindt...
Jouw eerlijke keuze, dáár komt het op aan!
Pas als je van daaruit begint
vermijd je bewust alle napraterij
en zoek je de realiteit
van't levend geloof, dat je toekomst bepaalt,
omdat niet je eigen beleid
maar enkel mijn wil dan je richtsnoer zal zijn.
Want wie voor mijn koninkrijk kiest,
weet dat je niet enkel discipel kunt zijn...
maar ook't eigen leven verliest.
Mijn weg is nog altijd de weg van het kruis.
maar durf je die uitdaging aan
dan is er genade voor iedere dag,
óók as je alleen komt te staan,
doordat je de gangbare mening trotseert
en openlijk uitkomt voor Mij.
Maar... 't geeft je geloof wel een eerlijke kans
en 't maakt je wel innerlijk vrij!
Daar waar ik jouw redder, jouw helper wil zijn,
omdat Ik je liefheb en ken,
geldt nog maar één vraag die jouw antwoord verwacht:
"maar jij... wie zeg jij, dat ik ben? |
Verhalen 