Soms wankelt de aarde onder je voeten.
Letterlijk, zoals in Japan. Oorlog in Libië.
Maar ook hier kan je leven schudden.
Het kindje wat je van God kreeg, moet je weer aan Hem afstaan.
Ineens is er ernstige ziekte in de familie.
Je bent kapot door wat mensen je hebben aangedaan.
Angst en onmacht beheersen je. Je bent de grip op je leven kwijt. Je leven staat op z’n kop.
Dan is het net als in psalm 42: “Al uw golven slaan zwaar over mij heen.”

Hoe kun je dan weer je hoop op God vestigen?
Blijf Hem aanroepen. De levende God, die ons ziet en redt.
“Overdag bewijst de HEER mij zijn liefde,
’s nachts klinkt een lied in mij op,
Een gebed tot de God van mijn leven.“ (ook dit staat in psalm 42)

Het Jezus-gebed, wat Ds. Blok laatst aan ons doorgaf, vond ik mooi:

Heer Jezus Christus,
Zoon van de levende God,
Ontferm U over ons.

Dat kun je steeds bidden. Overal, altijd.