Dit vond ik wel een mooi vers om de juiste richting te bepalen in de ‘stille week’ voor Pasen.
Ik ben zo gauw geneigd om in mijn gebed vooral aan mijzelf te denken. Aan mijn zorgen, aan wat ik graag zou willen voor mezelf of voor een ander. Ik begin eigenlijk meteen met vragen zonder me eerst rustig op God te richten. Zonder eerst stil te zijn en naar hem te luisteren.
Ik denk dat deze psalm je wel helpt om je te verootmoedigen en klein te maken voor God. Juist in deze week voor Pasen.
Want we hebben alle reden om God eerst de eer te geven om wie hij is. Kijk maar: Die echte Goddelijke eigenschappen van hem: liefde en trouw.
En in vers 9-11 staat wel drie keer: Hun hulp is hij, hun schild.
In psalm 115 gaat het over goden van hout en steen die niets kunnen. Niet horen, niet zien en niet spreken.
Maar wij hebben een levende God in de hemel! Hij luistert naar ons. Hij ziet onze moeiten en verdriet en is dan onze hulp en ons schild. En hij spreekt tot ons: Hij wil ons het blijde nieuws van Jezus opstanding bekend maken. Hij leeft!

Richt je in je gesprek met God eerst op hem, door een stukje uit de Bijbel te lezen, door te zeggen hoe liefdevol en trouw hij is.
Als je God eert om wie hij is, dus als je God looft, dan laat hij je zijn redding zien! (Dat staat in psalm 50:23)