|
Geschreven door Ria van Laren-Stoorvogel
|
|
maandag 26 juli 2010 |
Psalm 86:11-12 Wijs mij uw weg, Heer, laat mij wandelen op het pad van uw waarheid, vervul mijn hart met ontzag voor uw naam. U, Heer, mijn God, zal ik loven met heel mijn hart, uw naam voor eeuwig prijzen.
In het eerste gedeelte van dit vers vraagt David aan zijn Heer om hem de weg te wijzen. Hij bidt God om hem te sturen op de levensweg die hij moet gaan. Wanneer David deze woorden heeft uitgesproken is niet helemaal duidelijk. Wel zegt hij in het begin van zijn gebed. ‘ik ben verzwakt en arm’. En later spreekt hij over een bende die op hem afkomt en die zijn leven met geweld bedreigt.
Heer, wijs mij de weg! Maar direct daarna geeft David zelf al aan welk pad dat wezen moet. ‘Laat mij wandelen op het pad van uw waarheid. En hij vervolgt: ‘vervul mijn hart met ontzag voor uw naam’. David vraagt zijn God dus eigenlijk naar de bekende weg.
Vragen naar de bekende weg: het is ons niet vreemd. Ook wij weten wel degelijk welke weg we in dit leven moeten gaan. Maar we willen het telkens opnieuw gezegd hebben. En het moet ons steeds weer onder de aandacht worden gebracht: wandelen op het rechte weg, het pad van de waarheid. En ons hart laten vullen met ontzag voor onze hemelse Vader. Zodat we het kunnen uitjubelen: Heer, mijn God ik wil en zal uw naam met heel mijn hart loven en voor eeuwig prijzen.
O God, breng ons elke dag op die ‘hoogte’!
|
Verdieping 