|
Geschreven door Ria van Laren-Stoorvogel
|
|
zondag 31 juli 2011 |
Psalm 89:2-3a ‘Van uw liefde, Heer, wil ik eeuwig zingen, van uw trouw getuigen, geslacht na geslacht. Ik belijd: uw liefde houdt eeuwig stand’.
Psalm 89 werd dikwijls in de zondagse liturgie opgenomen om deze uit volle borst te kunnen zingen. Door het aanbod van veel nieuwe liederen (wat mij betreft een aanwinst) vergeet je weleens hoe mooi de woorden van sommige psalmen getoonzet zijn. Voor veel oudere mensen is/was psalm 89 hun lievelingslied: ‘k Zal eeuwig zingen van Gods goedertierenheid’.
Het lied zal in de keuken of in de tuin vaak geneuried zijn.
En ik denk dat ook de boodschap hiervan voor velen uit het hart gegrepen was: doorvertellen aan de kinderen en kleinkinderen hoe groot Gods trouw en liefde is; dat deze tot in eeuwigheid stand houdt.
Zo’n psalmvers kan je zomaar weer treffen. Misschien zijn er vakantiegangers die ook zulke momenten hebben gehad. Je bent door je vrije weken even stilgezet. Ineens kan dan een regel uit een psalm de diepte van je ziel raken. Je hebt tijd om erover te mediteren: zing ik wel zo vaak over Gods liefde en trouw? Zijn die woorden een werkelijkheid voor mij? Geef ik mijn kinderen en kleinkinderen deze boodschap wel door? Kunnen ze het aan mij merken dat Gods liefde en trouw me elke keer weer raken? Getuig ik daarvan?
Voor veel ouders met jonge kinderen is de schoolvakantie bijna voorbij en begint het normale ritme van werk en studie weer. Stilstaan, mediteren en overdenken is er dan meestal niet bij.
Maar neem dit mee: de trouw en de liefde van onze Heer geeft richting aan het leven. Zing er maar veel en duidelijk over, laat het in je omgeving maar horen: Gods liefde blijft van geslacht tot geslacht.
|
Weekteksten 