Zie je de passie die spreekt uit deze zin?! Een hert dat verlangt naar water: een van de eerste levensbehoeften! Hoe zit dat met jou, met u, met mij? Behoort God ook tot de eerste levensbehoefte, of is hij meer een prettige bijkomstigheid als we het moeilijk hebben en een garantie op een lekker leventje na dit leven? Ik zat deze week op de fiets naar mijn werk toen ik mij ineens bewust werd van het feit dat ik de afgelopen tijd aardig in beslag werd genomen door van alles en nog wat en dat er van stille tijd weinig was gekomen. Ik merkte dat mijn relatie met God vervlakte en dat de passie en het enthousiasme afnamen. Ik denk dat het gezegde ‘uit het oog, uit het hart’ ook van toepassing kan zijn op onze relatie met God. Niet van Zijn kant, maar wel van ons. Hij is en blijft altijd dezelfde, maar wij veranderen. En we hebben daarin wel een eigen verantwoordelijkheid. Dan is alleen het contact op zondag voor mij onvoldoende. Want zoals je water elke dag nodig hebt, kan je ook geen dag zonder Hem. We worden als kinderen van Hem geroepen om het verschil te maken. Om voor Hem te kiezen en om te zien naar onze medemens. Daar moet je in investeren. Tijd vrijmaken om in Zijn woord te lezen en met Hem te praten door te bidden en zingen. Dat maakt (mij) weer opnieuw enthousiast en ook gelukkig. Maak dan ook, net als ik, vandaag (misschien weer opnieuw) de keuze in deze relatie te investeren. Want de Schrift zegt: Wie in hem gelooft, komt niet bedrogen uit. (Rom. 10:11)

Arjan de Haan