We reden op de snelweg, op vakantie, midden in de nacht.
Ik voerde snoepjes en appels aan Roelof Jan, zodat hij wakker zou blijven.
Ineens zagen we twee lichtvlekken in de lucht voor ons. Het was niet de maan die door de wolken scheen, want de vlekken bewogen langzaam heen en weer. Naar links, naar rechts, naast elkaar, maar steeds voor ons uit. Wel een kwartier lang. Wat was dit?
“Engelen” zei ik.
Na nog een poosje rijden zagen we dat het laserlichten waren, gestuurd vanaf de grond.
Maar we waren er wel even aan herinnerd: ‘Hij vertrouwt je toe aan zijn engelen, die over je waken waar je ook gaat.’
En als je even verder leest in die psalm, staat er nog meer moois in:
‘Ik zal bevrijden wie mij liefheeft en beschermen wie met mijn naam vertrouwd is.’
Ja, dat wil ik, dicht bij God leven, zijn naam aanroepen.
‘Roep je mij aan, ik geef antwoord’ staat er dan. God luistert naar je als je tot hem bidt. Sterker nog: zijn bescherming gaat al voor je uit, nog voor je zelf beseft dat je dat nodig hebt.
‘Ik zal je redding zijn.’ Is het laatste vers. God gééft niet alleen redding, Hij (Jezus) ís redding.