Filippenzen 4:6  Wees over niets bezorgd, maar vraag God wat u nodig hebt en dank hem in al uw gebeden.

Nou het was me wel weer een zomer dit jaar. Een jonge man vermoordt een niet te bevatten aantal jongeren. Denk je al die gezinnen eens in die daar mee te maken hebben. De hoorn van Afrika lijdt met alleen maar hoofdletters, wie heeft er de macht om er wat aan te doen? In Engeland zijn veel mensen de weg kwijt en gaan plunderen en raken in oorlog met de politie. En tot slot en daar hebben we mogelijk nog het meest over gesproken: het weer viel zwaar tegen.
Hoe kunnen we nu, om ons heen kijkend, de wereld in ogenschouw nemen zonder bezorgd te zijn? Hoe kunnen we ieder met ons eigen particuliere leed dat er ook is en dat ook Lijden met zich meebrengt het nieuwe seizoen met opgeheven hoofd of juist handen tegemoet treden?
Filippenzen zegt hierover dat je echt altijd en overal over je hart mag legen en God mag vragen wat je nodig hebt. En daarbij hem ook onophoudelijk te blijven danken. Danken voor moed en energie die je krijgt vaak ook weer van mensen om je heen.

Afgelopen week gaf ik mijn moeder eten in het verpleeghuis waar zij al op jonge leeftijd terecht kwam. Je ziet daar mensen heel wat af tobben. Je ziet partners ook lijden. Daar hoef je denk ik niet al te verbeeldingskracht voor te hebben. Maar op deze afdeling maar zwaar dementerenden mensen wordt ook gelachen. Toen ik zo bezig was met mijn moeder, best ontluisterend hoor als je je eigen moeder “voert”, komt er een oud dametje naar een verzorgster stiefelen en blijft voor haar staan. Deze helpende is een jonge meid met een hippe spijkerbroek vol met slijtplekken en gaten op de juiste plekken. De bewoonster buigt wat voorover en kijkt naar de broek en zegt: Ach meissie ben je zo gevallen?
En zo mag je gebed zijn: Lieve Vader ik bid voor alle mensen die veel zorg nodig hebben, ik bid voor mijn moeder en vader; wanneer en hoe houdt dit lijden op? En God, Almachtige wat dank ik u voor humor, voor de lach die we hebben gekregen om het vol te houden!