Aan deze tekst heb ik lopen denken in de afgelopen dagen. De sluizen van de hemel werden opengezet en de bronnen van de machtige oervloed leken open te breken in Pakistan en in China.
Hebt u in deze situatie ook moeite met de belofte van God uit Genesis 9:14 en15: ‘Wanneer ik wolken samendrijf boven de aarde en in die wolken de (regen)boog zichtbaar wordt, zal ik denken aan mijn verbond met jullie en met al wat leeft, en nooit weer zal het water aanzwellen tot een vloed die alles en iedereen vernietigt’.

Wat moet ik met die tekst als ik de beelden zie uit de landen in Oost Azië waar de vernietigende kracht van het water miljoenen mensen tot wanhoop drijft. Duizenden doden, zoveel mensen als in Nederland wonen, dakloos! Kan er ook nu niet gesproken worden van een oervloed? Laat God dáár geen regenboog zien?
Ik begrijp het niet, u wel? Gebeuren deze rampen alleen maar omdat wij mensen de schepping niet goed hebben beheerd?

Ik las 2 Petrus 3 over ‘De dag van de Heer’. Petrus citeert in vers 5-9 uit Genesis 9 met betrekking tot de spotters die over Christus wederkomst smalen.
Misschien moet ik me troosten met vers 9: ‘De Heer is niet traag met het nakomen van zijn belofte, zoals sommigen menen; hij heeft alleen maar geduld met u, omdat hij wil dat iedereen tot inkeer komt en niemand verloren gaat’.
Inkeer daar of inkeer bij ons?
Heer, ontferm u over heel uw schepping. Heer, kom spoedig.