Ontrouw aan God, dat ben ik wel eens. Dan denk ik er niet aan om Hem bij alles in mijn leven te betrekken. Ik maak mijn eigen plannen. Of ik vergeet Hem voor alle gewone goede dingen te danken. Het leven kabbelt gewoon verder.
Zo lijkt het.
Want ook al vergeet ik Hem wel eens, Hij vergeet mij nooit. Hij heeft beloofd voor me te zorgen en altijd bij me te blijven. En God doet wat Hij belooft. Ook als ik niet aan Hem denk, blijft Hij wel aan mij denken.
Het trouw en betrouwbaar zijn hoort zo helemaal bij God. Het is als het ware met Hem verweven. Hij is ‘liefde’ en ‘trouw’ in eigen persoon. Dus als Hij ontrouw zou zijn, zou Hij zichzelf ontkennen (verloochenen) en dat kan niet.
Wat heerlijk dat wij zo’n betrouwbare God hebben!