|
Geschreven door Ria van Laren-Stoorvogel
|
|
zondag 23 oktober 2011 |
Psalm 144: 13 e.v. ‘Onze schuren zijn gevuld, van voorraad en voedsel voorzien, onze schapen en geiten, met duizenden, met tienduizenden op onze velden, onze kudden doorvoed, geen inval, geen uittocht, geen weeklacht op onze pleinen.
Vandaag begint de herfst. We hebben in ons beleven een natte, soms herfstige zomer gehad. Toch heeft de zon wel zo vaak geschenen dat de boeren rijk hebben kunnen oogsten: gras en maïs volop voor het vee in de winter. Appels en peren en ander fruit was haast niet op te rapen of te plukken, zo vol waren de fruitbomen. We hebben zoveel voedsel, dat het soms te rotten ligt op het land of in containers. Denk ook even aan al die komkommers, die in het voorjaar niet verzonden mochten worden voor de export.
We zijn allen weldoorvoed. En niets wijst op oorlog, geen inval, geen geweeklaag….
Eigenlijk leven we paradijselijk in ons land. Te mooi om waar te zijn. Maar toch… van tijd tot tijd mopperen we op het klimaat, op de economische toestand, op de dalende pensioenen, op de liturgie in de kerk. Soms vergeten we gelukkig te zijn in zo’n welvarend land als het onze, een land dat al vele jaren geen oorlog kent en niet bedreigd wordt.
De herfstvakantie, een periode waarin velen opnieuw dit jaar van rust en uitgaan mochten genieten, is weer voorbij. Volgende week gaan we als gemeente ‘danken’. Terecht, want we zijn onze God heel veel dank verschuldigd.
Natuurlijk blijven er altijd veel vragen: waarom wij, waarom zoveel anderen niet? En toch…
Psalm 144 eindigt met de woorden: ‘Gelukkig het volk, dat zo mag leven, gelukkig het volk dat de Heer als God heeft’. Laten we in dankbaarheid beseffen dat we zo’n God hebben.
Ria van Laren-Stoorvogel.
|
Weekteksten 