“Als je gaat bidden, begin je gebed dan met iets om voor te danken.” Dat leerde ik vroeger eens van een goede lerares.
En dat is een goede gewoonte, want dan richt je je in je gebed vanzelf op God. Je eert Hem. Hij is de gever van al het goede. ‘Wie Mij een dankoffer brengt, erkent wie Ik werkelijk ben.’ Staat er in de Willibrordvertaling.
Als dat je houding, je levensstijl is, dan geeft God daar zijn zegen over.
Je gaat steeds meer zien dat God je redder is. Je leert hem beter kennen.
Dus als je God dankt, laat hij je steeds meer van zijn heil, van het goede zien in je leven.