Home    Contact    Colofon    Registreren   
Home arrow Verdieping arrow Week 46
Week 46 Afdrukken
Geschreven door De Redactie   
maandag 15 november 2010
Jer. 2:13 'Twee wandaden heeft mijn volk begaan: het heeft mij verlaten, de bron van levend water, en het heeft waterkelders uitgehouwen, kelders vol scheuren, waarin het water niet blijft staan'.

De afgelopen week werd ik sterk bepaald bij bovenstaande tekst. Ik wil daar kort wat meer over zeggen. Sinds juni van dit jaar is mijn vrouw (Maria) zwanger en wij verwachten in maart volgend jaar een kindje. Toen wij enkele weken terug naar het ziekenhuis moesten voor de 20-weken-echo bleek dat het allemaal niet helemaal goed was. De artsen hebben meerdere afwijkingen aan het hart geconstateerd en ze denken aan een mogelijke chromosomale afwijking. Nadat ze het onderzoek hadden afgerond en wij dus uitleg zouden krijgen, werd het onderwerp al op een vruchtwaterpunctie gebracht. Want, aldus de artsen, we hadden nog maar kort tijd omdat je in Nederland tot 24 weken in de zwangerschap de mogelijkheid hebt het af te breken. Toen ik deze tekst in Jeremia las, moest ik daar aan terug denken. Wat hebben ‘we’ voor onszelf een ‘waterkelders uitgehouwen’! We verlaten God, de bron van levend water en gaan zelf ingrijpen in het leven om het voor onszelf maar zo gelukkig en goed mogelijk te maken. Alles wordt dichtgetimmerd en alles wordt in het werk gesteld om het in dit leven maar zo goed mogelijk te hebben. Alleen het gezonde telt. Maar dat is allemaal schijn. Het zijn ‘kelders vol scheuren waarin het water niet blijft staan’. Want in Gods ogen zijn wij allemaal waardevol, hoe onze afkomst, onze daden, onze gezondheid, ons uiterlijk, of onze positie op de maatschappelijke ladder dan ook is. En voor Hem telt niet alleen het perfecte, terwijl wij als mensen soms denken dat alleen het perfecte gelukkig maakt.
Inderdaad, wij zijn dorstige mensen, op zoek naar het ware geluk. Maar die vinden we niet, als we denken zelf te weten hoe we dat geluk moeten creëren. Bij Jezus moeten we zijn. Hij zegt: “wie het water drinkt dat ik hem geef, zal nooit meer dorst krijgen” (Joh. 4:14). Dan kan het moeilijk zijn hier, maar dan mogen we wel weten dat Hij ons helpt en er voor ons is en dat we bij Hem onze moeite en verdriet kunnen brengen. God heeft ons geen kalme reis beloofd, wel een behouden aankomst.
P.S. heb je over het bovenstaande vragen of opmerkingen, mag je mij altijd e-mailen:

Arjan.de.Haan